บรมบรรพตนี้ โดยมากเรียกกันว่า ภูเขาทอง สร้างเป็นรูปภูเขา มีพระเจดีย์อยู่บนยอด มีบันไดเวียนเ ป็นทางขึ้นไปถึงพระเจดีย์ ๒ ทางคือด้านเหนือทางหนึ่ง ด้านใต้ทางหนึ่ง สำหรับขึ้นและลงคนละทางเพื่อสะดวกในเวลาเทศกาล และยังมีบันไดตรงด้านใต้อีกทาง หนึ่งแต่บันไดตรงได้รื้อเสียเมื่อคราวบูรณะปฏิสังขรณ์ พ.ศ ๒๔๙๓ ฐานโดยรอบวัดได้
้๘ เส้น ๕ วา ส่วนสูง ๑ เส้น ๑๙ วา ๒ ศอก บรมบรรพตนี้ นับว่าเป็นปูชนียสถานอันสำคัญ ทางพระพุทธศาสนา แห่งหนึ่ง และเป็นสมบัติทรงคุณค่าของชาติอีกด้วยการสร้างบรม บรรพตนี้ได้เริ่มขึ้นในรัชกาลที่ ๓ ด้วยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราช ประสงค์จะสร้างพระเจดีย์ให้เหมือนอย่างวัดภูเขาทองในจังหวัดพระนครศรีอยุทธยา ซึ่งที่วัดภูเขาทอง จังหวัดพระนครศรีอยุธยานั้นตั้งอยู่ที่ชายทุ่ง มีพระเจดีย์อยู่องค์หนึ่ง เป็นที่สำหรับชาวพระนครศรีอยุธยาลงไปประชุมเล่นเพลงและสักวาในเทศกาลประจำปี จุดประสงค์เดิมก็เพื่อจะไปนมัสการพระเจดีย์ในปัจจุบันนี้ก็ยังมีการประชุมรื่นเริงโดยทาง เรือกันอยู่ทรงพิจารณาเห็นว่าที่วัดสระเกศเป็นสถานที่เหมาะสมจึงโปรดให้สมเด็จ พระบรมมหาพิชัยญาติ (ทัต บุนนาค) เป็นแม่กองสร้างเมื่อแรกลงมือสร้างแล้ว พระราชทานนามว่า พระเจดีย์ภุเขาทอง

เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ นามเดิมว่า เกี่ยว นามสกุล โชคชัย นามฉายา อุปเสโณเกิด
เมื่อวันที่ ๑๑ มกราคม ๒๔๗๑ ณ บ้านเฉวง ตำบลบ่อผุด อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี
การศึกษาและการบรรพชาอุปสมบทเมื่อยังเยาว์ได้ศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประจำ
หมู่บ้าน จนจบประถมปีที่ ๔ เมื่ออายุได้ ๑๒ ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดภูเขาทอง อำเภอเกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี ทำให้เจ้าประคุณสมเด็จฯยังมั่นคงในสมณเพศหาได้คิด ลาสิกขาไม่โยมมารดาจึงนำไปฝากไว้กับ ท่านพระครูอรุณกิจโกศล (หลวงพ่อพริ้ง) วัดแจ้งตำบลอ่างทองอำเภอเกาะสมุยเจ้าประคุณสมเด็จฯ เป็นผู้ฝักใฝ่ในการศึกษา มีวิริยะ อุตสาหะ จนหลวงพ่อพริ้งเห็นในอุปนิสัย ได้นำไปฝากไว้กับพระครูปลัดเทียบ (พระธรรมเจดีย์) ณ วัดสระเกศกรุงเทพมหานคร เจ้าประคุณสมเด็จฯ ได้ตั้งใจศึกษาเล่าเรียน สามารถสอบได้ นักธรรมชั้นเอกและเปรียญธรรม ๕ ประโยค ตั้งแต่ครั้งยังเป็นสามเณรต่อมา พ.ศ ๒๔๙๒
เมื่อมีอายุครบอุปสมบทแล้ว ก็ได้อุปสมบทที่วัดสระเกศโดยมีเจ้าประคุณสมเด็จพระสังฆราช ญาโณทยมหาเถระ(ครั้งดำรงสมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม) ทรงเป็นพระอุปัชฌาย์หลังจาก ที่ได้อุปสมบทแล้ว จนถึงปี พ.ศ ๒๔๙๗ สอบได้เปรียญธรรม ๙ ประโยคเจ้าประคุณสมเด็จฯ มอบกายถวายชีวิตในพระพุทธศาสนามีอจลศรัทธาไม่หวั่นไหวและสมบูรณ์ด้วยศีลาจารวัตร เป็นพระมหาเถระผู้รัตตัญญูมีเมตตาธรรมเป็นประจำ มีกรุณาต่อชนทั่วไปมีอัธยาศัยละมุนละไม เป็นบุคคลที่ใครๆ เข้าหาได้ง่ายไม่ถือตัวปฏิบัติศาสนกิจและสังฆกรรมต่างๆสม่ำเสมอมิได้ ขาดเป็นผู้มีเมตตากรุณาสงเคราะห์พระภิกษุสามเณร